هر پروکسی در لیست ما یک سطح ناشناسی دارد: شفاف، ناشناس یا الیت. این برچسب به یک سؤال پاسخ می‌دهد — سایت مقصد دربارهٔ شما و دربارهٔ خود پروکسی چه چیزی می‌فهمد؟ در ادامه توضیح می‌دهیم هر سطح چه معنایی دارد و ما چطور آن را تعیین می‌کنیم.
چرا هدرها مهم‌اند
وقتی درخواستی از پروکسی HTTP عبور می‌کند، پروکسی ممکن است هدرهای خودش را اضافه کند. رایج‌ترین آن‌ها این‌ها هستند:
X-Forwarded-For— آدرس IP کلاینت اصلی، یعنی شما.X-Real-IP،Client-IP،Forwarded— همان اطلاعات با نام‌های دیگر.Via— اشاره به اینکه درخواست از پروکسی عبور کرده است، اغلب همراه با نام نرم‌افزار آن.Proxy-Connection،X-Proxy-ID— ردپاهای دیگری از پروکسی.
سایت می‌تواند همهٔ آن‌ها را بخواند. سطح ناشناسی به این بستگی دارد که کدام‌یک به مقصد می‌رسند.
پروکسی شفاف
پروکسی شفاف (transparent) هیچ چیزی را پنهان نمی‌کند. سایت IP پروکسی را به‌عنوان مبدأ اتصال می‌بیند، اما IP واقعی شما درست در X-Forwarded-For یا هدری مشابه قرار دارد. چنین پروکسی‌هایی معمولاً کش‌های سازمانی یا کش‌های ارائه‌دهندگان اینترنت‌اند که اصلاً برای حفظ حریم خصوصی ساخته نشده‌اند.
فقط وقتی از آن‌ها استفاده کنید که پنهان کردن IP اهمیتی ندارد — مثلاً برای تست کش یا دسترسی به منبعی که آدرس پروکسی را در لیست سفید (whitelist) دارد.
پروکسی ناشناس
پروکسی ناشناس (anonymous) IP شما را حذف می‌کند، اما خودش را معرفی می‌کند: هدر Via یا هدر دیگری مخصوص پروکسی اضافه می‌کند. سایت نمی‌داند شما چه کسی هستید، اما می‌داند که از پروکسی استفاده می‌شود. برخی سایت‌ها به این موضوع با کپچا، محدود کردن امکانات یا مسدودسازی واکنش نشان می‌دهند.
پروکسی ناشناس برای خواندن صفحات عمومی، دانلود فایل و بسیاری از کارهای اسکرپینگ کاملاً مناسب است.
پروکسی الیت
پروکسی الیت (elite یا high anonymity) هیچ چیزی اضافه نمی‌کند. درخواست دقیقاً همان‌طور که کلاینت شما فرستاده به سایت می‌رسد، فقط از یک IP دیگر. اگر فقط به هدرها نگاه کنیم، این بازدید شبیه بازدید یک کاربر عادی است. لیست پروکسی الیت را ببینید.
الیت به معنای غیرقابل‌تشخیص نیست. سایت‌ها همچنان می‌توانند IP را با پایگاه‌های داده‌ای از پروکسی‌ها و دیتاسنترهای شناخته‌شده مقایسه کنند، اثر انگشت TCP را بررسی کنند یا متوجه رفتار غیرعادی شوند. الیت فقط تضمین می‌کند که خود پروکسی شما را لو نمی‌دهد.
پروکسی‌های SOCKS چطور؟
پروکسی‌های SOCKS4 و SOCKS5 به محتوای ترافیک شما دست نمی‌زنند؛ پس نمی‌توانند هدر اضافه کنند. یک پروکسی SOCKS فعال عملاً الیت است. تنها چیزی که می‌ماند DNS است: نام‌های میزبان را از طریق پروکسی resolve کنید (socks5h://) تا درخواست‌های DNS شما نشت نکنند.
ناشناسی را چطور تست می‌کنیم
بررسی‌کنندهٔ ما از طریق هر پروکسی درخواستی به سرور judge اختصاصی ما می‌فرستد. سرور judge هدرهای دقیق و IP مبدأ هر درخواست ورودی را ثبت می‌کند و آن‌ها را با آدرس واقعی بررسی‌کننده مقایسه می‌کند:
- IP واقعی ما در هر هدری دیده شود ← شفاف.
- IP واقعی نیست، اما هدرهای پروکسی وجود دارند ← ناشناس.
- درخواست تمیز می‌رسد ← الیت.
این تست تقریباً هر دقیقه تکرار می‌شود، چون رفتار پروکسی‌ها تغییر می‌کند — برخی پشت load balancerهایی قرار دارند که نودهایشان پیکربندی متفاوتی دارند.
خودتان پروکسی را بررسی کنید
از طریق پروکسی درخواستی به هر سرویسی بفرستید که هدرها را برمی‌گرداند، مثلاً:
curl -x http://IP:PORT http://httpbin.org/headers
در خروجی دنبال IP خودتان و هدرهای Via یا X-Forwarded-For بگردید. برای این تست از http:// ساده استفاده کنید: در HTTPS پروکسی فقط تونل می‌سازد و اصلاً نمی‌تواند هدر اضافه کند.
به کدام سطح نیاز دارید؟
- حریم خصوصی مهم است یا سایت نباید از پروکسی باخبر شود ← الیت.
- IP شما باید پنهان بماند، اما مشخص بودن پروکسی اشکالی ندارد ← ناشناس یا الیت.
- پنهان کردن IP اهمیتی ندارد ← هر سطحی.
لیست پروکسی رایگان را با یک کلیک بر اساس سطح ناشناسی فیلتر کنید یا مستقیماً لیست پروکسی ناشناس را باز کنید.