پروکسی رایگان یا پولی: کی رایگان کافی است و کی باید پول داد؟

ما یک لیست پروکسی رایگان را اداره می‌کنیم؛ پس نقاط قوت و محدودیت‌های آن را بهتر از هر کسی می‌شناسیم. پروکسی‌های رایگان برای برخی کارها عالی‌اند و برای برخی دیگر انتخاب ضعیفی هستند. این مقایسهٔ صادقانه به شما کمک می‌کند تصمیم بگیرید.

پروکسی‌های رایگان از کجا می‌آیند

پروکسی‌های رایگان سرورهای عمومی‌ای هستند که از هر کسی اتصال می‌پذیرند. برخی عمداً باز گذاشته شده‌اند، بسیاری روترها و سرورهایی با پیکربندی اشتباه‌اند و تعداد کمی هم honeypot هستند. هیچ‌کس تضمین نمی‌کند چه مدت آنلاین بمانند. کار ما این است که آن‌ها را پیدا کنیم، هر دقیقه تستشان کنیم و فقط آن‌هایی را نشانتان دهیم که همین الان کار می‌کنند.

پایداری

  • رایگان: عمر یک پروکسی عمومی معمولی از چند دقیقه تا چند روز است. حتی پروکسی‌های فعال هم زیر بار، اتصال را قطع می‌کنند.
  • پولی: ارائه‌دهندگان آپتایم بالای 99% را وعده می‌دهند و IPهای مرده را خودکار جایگزین می‌کنند.

اگر کار شما می‌تواند درخواست را با پروکسی دیگری تکرار کند، پایداری پایین فقط یک دردسر کوچک است. اگر نمی‌تواند، یک مانع جدی است.

سرعت

  • رایگان: از صدها تا هزاران میلی‌ثانیه، مشترک با کاربران ناشناس زیاد. مرتب‌سازی بر اساس تأخیر در لیست ما خیلی کمک می‌کند.
  • پولی: سرعت و پهنای باند پایدار، اغلب با ترافیک نامحدود.

امنیت

پروکسی عمومی می‌تواند میزبان‌هایی را که به آن‌ها سر می‌زنید و هر ترافیک رمزنگاری‌نشده‌ای را ببیند. در سایت‌های HTTPS محتوای شما محافظت‌شده می‌ماند، اما همچنان به یک اپراتور ناشناس اعتماد کرده‌اید. ارائه‌دهندهٔ پولی شرکتی است با اعتبار، شرایط استفاده و چیزی برای از دست دادن.

قاعدهٔ کلی: هرگز از طریق پروکسی رایگان وارد حساب‌های مهم نشوید و هیچ پرداختی انجام ندهید.

تشخیص و مسدودسازی

آدرس‌های IP پروکسی‌های عمومی خیلی زود وارد لیست‌های سیاه می‌شوند، چون هزاران نفر از آن‌ها استفاده می‌کنند. سایت‌های بزرگ — موتورهای جستجو، فروشگاه‌های اینترنتی، شبکه‌های اجتماعی — اغلب برایشان کپچا نشان می‌دهند یا کاملاً مسدودشان می‌کنند. پروکسی‌های residential و موبایل پولی از آدرس‌های کاربران واقعی اینترنت خانگی و تلفن همراه استفاده می‌کنند و تشخیص آن‌ها از بازدیدکنندگان عادی بسیار دشوارتر است.

موقعیت جغرافیایی

پروکسی‌های رایگان در تعداد انگشت‌شماری از کشورها متمرکزند. ممکن است ده‌ها پروکسی در آمریکا یا اندونزی پیدا کنید و در کشور کوچکی که لازم دارید هیچ. ارائه‌دهندگان پولی امکان انتخاب کشور، اغلب شهر و حتی اپراتور موبایل را می‌دهند.

هزینه

پروکسی‌های رایگان هزینه‌ای جز وقت ندارند: بخشی از وقتتان صرف پیدا کردن آدرس‌های فعال و مدیریت خطاها می‌شود. پروکسی‌های پولی پول می‌خواهند؛ از چند دلار در ماه برای IPهای دیتاسنتر تا مبالغ بیشتر برای ترافیک residential و موبایل.

چه زمانی پروکسی رایگان کافی است

  • یادگیری نحوهٔ کار پروکسی‌ها و تست کدتان.
  • بررسی اینکه سایت از کشوری دیگر چطور دیده می‌شود.
  • کارهای کوچک اسکرپینگ روی سایت‌هایی بدون محافظت سخت‌گیرانه.
  • دانلودهای یک‌باره و آزمایش‌های سریع.

چه زمانی باید پول بدهید

  • اسکرپینگ در مقیاس production با ضرب‌الاجل و حجم بالا.
  • کار با حساب‌های کاربری، تبلیغات یا فروشگاه اینترنتی، جایی که مسدود شدن هزینه دارد.
  • سایت‌هایی با محافظت قوی ضد ربات.
  • هر کاری که با داده‌های حساس سروکار دارد.

بیشترین بهره از پروکسی‌های رایگان

  1. پروکسی‌هایی را بردارید که چند ثانیه پیش بررسی شده‌اند، نه چند ساعت پیش.
  2. پروکسی‌های الیت و SOCKS5 را ترجیح دهید.
  3. یک مجموعه (pool) نگه دارید، پروکسی‌ها را بچرخانید و درخواست‌ها را تکرار کنید — نمونه را در آموزش تنظیم پروکسی ببینید.
  4. لیست را هر چند دقیقه یک بار از طریق API رایگان ما به‌روز کنید.

با لیست پروکسی رایگان شروع کنید. اگر نیازتان از آن فراتر رفت، پروکسی‌های پریمیومی که در این سایت تبلیغ می‌شوند توسط همان تیمی اداره می‌شوند که تک‌تک پروکسی‌های رایگان اینجا را تست می‌کند.

این مقاله به زبان‌های دیگر: EnglishРусскийУкраїнськаEspañolPortuguês (Brasil)FrançaisDeutschTürkçeBahasa IndonesiaTiếng Việt简体中文العربية

مطالب مرتبط